Login | Register
 
Email RSS Feed Twitter Facebook YouTube

CANON M **/***

CANON M **/***

2ster

De kleine opdonder
Een van de voordelen die het filmen met DSLR camera’s met zich mee kan brengen is de compacte opzet van de camera. Natuurlijk hangt hierbij alles af van de rig die je om de camera heen hebt gebouwd. Maar als je met een kale DSLR filmt heb je een kleine camera in de hand.Het kan echter allemaal nog kleiner, feit is dan wel dat je niet meer kan spreken over een DSLR camera maar dat je gebruik zal moeten maken van een systeem camera. In deze review zal een dergelijke systeem camera aan de tand worden gevoeld: de Canon M.

Heel kort door de bocht kan je stellen dat een systeem camera niet veel of juist minder is dan een DSLR camera zonder spiegel. En juist die spiegel zorgt er voor dat DSLR camera’s groter zijn dan systeem camera’s er moet immers genoeg ruimte zijn om de spiegel te plaatsen en deze ook nog eens een keer op te laten klappen. Bij een systeem camera wordt geen gebruik gemaakt van en een spiegel maar zal het licht direct nadat het door de lens is getreden op de beeldsensor vallen.

Als filmmaker heb je die spiegel zoals deze in DSLR camera’s worden gebruikt ook helemaal niet nodig want je maakt immers altijd gebruik van Live View en kijkt altijd op het scherm aan de achterkant van de camera. Je zal bij het filmen nooit door de prisma-zoeker kijken. Daar waar fotografen een voordeel kunnen hebben bij het gebruik van een klassieke beeldzoeker heb je daar als filmmaker totaal niets mee te maken.

Je zou kunnen denken dat DSLR camera’s meer mogelijkheden bieden dan systeem camera’s. Je ziet echter dat deze twee type camera’s de afgelopen jaren steeds verder naar elkaar toe zijn gegroeid. De moderne systeem camera’s zijn totaal niet te vergelijken met de simpele point & shoot compact camera’s van een aantal jaar geleden. Je kan tegenwoordig gebruik maken van mooie objectieven, de camera’s bieden veelal dezelfde instel mogelijkheden als volwaardige DSLR’s en in veel gevallen maakt men zelfs gebruik van dezelfde beeldsensoren.

Wolf in schaapskleren
De in deze review besproken Canon M camera is de eerste en op dit moment nog de enige systeem camera die Canon op de markt heeft gebracht. Het is wat dat betreft een beetje een antwoord op de systeem camera’s die fabrikanten zoals Sony en Panasonic al langer leveren.

Heeft men bij Canon dan een geheel nieuwe camera moeten ontwikkelen? Het antwoord zal sommige misschien verbazen maar eigenlijk is de Canon M een Canon 650D in een kleinere behuizing. De M maakt gebruik van dezelfde APS-C sensor (18Mp CMOS + DIGIC 5 Processor) en als Canon gebruiker zal bijvoorbeeld de menu structuur direct vertrouwd aanvoelen. Dus onder de motorkap zijn de Canon M en de Canon 650D identiek en is het vooral de behuizing die anders is. Ik moet hierbij wel bekennen dat mijn stelling misschien te kort door de bocht is want waarschijnlijk zullen er inwendig best wel wat verschillen zijn maar laten we voor het gemak maar stellen dat de camera’s gelijk zijn. En dus heeft men bij Canon helemaal geen nieuwe camera hoeven te ontwikkelen maar heeft men gewoon een volwaardige DSLR in een kleinere behuizing gepropt.

Aan de achterzijde van de camera zit zelfs een identiek touch screen scherm waarop de Live View beelden bekeken kunnen worden. Het ontbreekt de M echter een een prisma-zoeker of view finder en dus ben je bij het maken van het beeld geheel aangewezen op het live View scherm. Als filmmakers zijn wij niet anders gewend maar voor fotografie kan dit echter een nadeel zijn bijvoorbeeld als je last hebt van invallend zonlicht dat het zicht op het scherm slecht zal maken of omdat je gewoon liever met een vier finder werkt.

Omdat de Canon M geen spiegel heeft kan de achterzijde van het objectief veel dichter op de beeldsensor geplaatst worden. En dus kan je op een dergelijke camera andere objectieven gebruiken dan op DSLR’s, de hele constructie van het objectief kan immer anders worden opgebouwd. Speciaal voor de M heeft men bij Canom de EF-M bajonet ontwikkeld. Dat betekend dat de normale Canon objectieven (EF-S) niet op de M zullen passen, de bajonet is anders. Je kan echter wel gebruik maken van een speciale adapter, met een dergelijke adapter passen de ‘normale’ canon objectieven gewoon op de M en werken zelfs de auto-focus en stabilisatie functies volledig.

Elders op deze website staat en review van een EF-M > EF-S adapter welke gebruikt kan worden. Wat je bij een dergelijke adapter meteen op zal vallen is dat deze relatief lang zijn vooral als je ze vergelijkt met andere adapter-ringen zoals je deze bijvoorbeeld kan gebruiken om Nikon objectieven op je Canon camera te gebruiken. Deze lengte is eigenlijk de lengte die de DSLR camera’s nodig hebben voor de spiegel en dus laat de lengte van deze adapter ook bij benadering zien hoeveel compacter een systeem camera kan zijn. En hierbij kijken we in dit geval alleen nog maar naar de diepte van de camera maar ook in de hoogte kan een systeem camera veel compacter zijn.

Degelijker?
De volgende stelling berust alleen op een veronderstelling die ik heb. Ik ga er namelijk van uit dat systeem camera’s minder gevoelig zijn voor storingen en dat ze degelijker zijn. Nu hangt dat laatste natuurlijk vooral af van de manier waarop de behuizing van de camera is gebouwd maar mijn stelling over de storingen heeft betrekking op de mechanische-constructie van de spiegel welke in DSLR camera’s worden gebruikt. Deze moeten immers omhoog klappen als er een foto wordt gemaakt en dus heb je hiermee een relatief kwetsbaar onderdeel in de camera. De M is sowieso een camera die stevig aanvoelt en je het gevoel geeft dat je iets degelijks in handen hebt. Bij de goedkopere (Canon) DSLR’s heb ik dat gevoel altijd wat minder. Door het veelvuldige gebruik van kunststoffen kunnen die camera’s kwetsbaar aanvoelen. Als je de M in de hand hebt zal je echter wel meteen iets opvallen dat minder prettig is.

De grip die je met de rechterhand aan de camera hebt voelt niet heel stevig aan. Er zit aan de rechter voorzijde van de camera wel een kunststof uitbouw die als handgrip dienst moet doen maar deze is wel heel erg klein. Je hebt eigenlijk altijd het gevoel dat het veiliger is om constant de camerariem om de nek te hebben zodat de camera veilig is als deze per abuis uit je handen glipt. Dit is wat mij betreft echt wel een stevig kritiek punt de camera bied te weinig grip. Vooral als je met behulp van een adapter wat zwaardere objectieven gaat gebruiken zal de hele grip steeds slechter worden. Je moet immers een groter gewicht vasthouden met dat kleine greepje.

Verder zal het duidelijk zijn dat de knoppen op de camera ook een stuk kleiner zijn dan dat je bij DSLR’s gewend zal zijn. Maar dat is alleen maar logisch omdat de camera veel kleiner is en er dus ook minder ruimte is voor allerlei knoppen en draaiwielen. Voordeel van de M is echter weer wel dat deze een goed werkende Touch Screen heeft. Zeker als je net zoals ik die-hard 5D gebruiker bent is het in het begin stevig wennen om allerlei zaken met behulp van een touch screen te moeten regelen. Aan de andere kant zijn smart phone gebruikers ook weer niet anders gewend. Ik moet wel zeggen dat de lay out van de knoppen niet heel lekker is. Meer dan eens gebeurd het dat je per ongeluk op een knop drukt of dat je een verkeerde knop indrukt. Nogmaals alles heeft natuurlijk te maken met de beperkte afmeting van de camera maar misschien had men hier toch beter over na kunnen denken en bijvoorbeeld aan aantal essentiële knoppen duidelijker kunnen plaatsen, er is bijvoorbeeld aan de voorzijde van de camera nog voldoende ruimte.

Handig scherm?
Het gebruik van de eerder genoemde touch screen is weer niet handig als je een externe monitor of view finder op de camera gebruikt. Maar ik moet wel zeggen dat de touch screen snel went en dat je dan ook wel een aantal voordelen weet te ervaren. De vraag is echter hoe een dergelijk scherm tijdens een ijskoude winterdag werkt als de handen in handschoenen zijn gehuld.

Uiteindelijk ervaar ik in de praktijk toch een stevig nadeel aan een touch screen scherm: meer dan eens is gebleken dat instellingen zoals sluitertijd of gevoeligheid ongemerkt zijn versteld omdat het scherm onbewust is aangeraakt. Als je goed luistert kan je tijdens het gebruik van het scherm wel een ‘bliep-geluid’ horen en toevallig viel het mij gisteren tijdens het fotograferen opeens op dat ik ‘bliep-bliep’ hoorde toen de camera om mijn nek hing. Hou de touch screen wat dat betreft goed in de gaten want soms is deze te gevoelig. Nu is het via het menu wel mogelijk om de gevoeligheid van het scherm in te stellen, iets waar ik zelf nog eens goed naar zal moeten kijken want het is stevig irritant als bepaalde camera instellingen onbewust zijn veranderd!

Lastig klepje
Nu ik toch aan het klagen ben wil ik meteen een ander punt aanhalen. Het batterij-compartiment aan de onderzijde van de camera is niet ideaal geplaatst. Vooral als je ook in ogenschouw neemt dat het SD-kaartje in de zelfde ruimte geplaatst moet worden. Als je de camera gewoon kaal en uit de hand gebruikt is dit allemaal nog goed te doen maar zodra je de camera op een statief zet of in een rig gaat bouwen zal deze ruimte slecht bereikbaar zijn. Sterker je zal de camera uit de rig of van een statief af moeten halen als je de accu of het SD-kaartje moet wisselen. En dat wisselen zal zeker moeten gebeuren want de batterij blijkt in de praktijk niet heel veel capaciteit te hebben deze raakt bij intensief gebruik best snel leeg. Wat mij betreft te snel! Er had wel een pittigere accu geleverd mogen worden. Dit betekend dat je als filmmaker toch al snel vier/vijf accu’s per dag nodig zal hebben als je een intensieve draaidag hebt. Als je gebruik maakt van een lens adapter omdat je bijvoorbeeld je ‘normale’ Canon objectieven wil gebruiken dan zit er aan de onderzijde van deze adapter echter weer een statiefaansluiting. Als je deze statief aansluiting gebruikt om daar bijvoorbeeld de quick release plaats van je statief aan te bevestigen dan is het batterij-compartiment weer niet geblokkeerd. Een bijkomend voordeel van een adapter?

Auto Focus
Als filmmaker maak ik nooit gebruik van auto focus en stel ik altijd handmatig scherp. Nu is het bij de M echter wel een bekende klacht dat de auto focus zeker geen snelheidsmonster is. En ik moet erkennen dat ik op de momenten dat ik tijdens het maken van snap shot foto’s de AF wel gebruikte ik inderdaad merkte dat deze op sommige momenten irritant traag kan zijn. Als ik deze review voor fotografen zou schrijven dan zou ik hier nog veel dieper op ingaan maar als filmmakers weten wij dat Auto Focus voor watjes is: wij doen alles handmatig! Dus ik zeg laat maar zitten! Verder heb ik na een aantal tests het gevoel dat de AF niet optimaal scherp stelt en dat de beelden niet zo scherp zijn als dat ze worden als je echt geheel handmatige instellingen maakt. Auto-focus? vergeet het maar als je wil gaan filmen!

Kan er nog gelachen worden?
Als ik de review tijdens het schrijven terug lees zie ik nu een aantal kritiek punten op een rij staan. Valt er dan niets te lachen bij deze camera? Ja zeker wel want eigenlijk zijn al mijn kritiekpunten nu wel behandeld en wordt het nu genieten.

Zo is er bijvoorbeeld de 18-55mm 1:3.5-5.6 IS kit-lens die bij de camera hoort. De variabele lichtsterkte van 3.5-5.6 is natuurlijk niet echt spectaculair maar voor de rest is dit een objectief dat mij in positieve zin heeft verrast. Mensen die de HDSLR35 website een beetje kennen weten dat ik een liefhebber ben van kwaliteit als het om objectieven gaat en dus hoor je mij graag over Zeiss en Leica spreken. Toen ik de Canon M aanschafte zou ik dat ook het liefst beperkt hebben tot de body ware het niet dat de camera op dat moment alleen leverbaar was inclusief de kit-lens. En achteraf moet ik bekennen dat ik wel blij ben met dit objectief en dat ik er zelfs een beetje spijt van heb dat ik niet de uitgebreidere set heb aangeschaft die naast de 18-55mm ook en 22mm 2.0 objectief bevat.

Ik kan dus geen oordeel over dit 22mm pancake objectief geven maar als deze vergelijkbaar is met de 18-55mm dan zal het best wel oké zijn. Want ik ben tevreden over de kwaliteit van de kit-lens. Ten eerste voelt deze best wel stevig aan, natuurlijk allemaal niet zo degelijk als het gereedschap van Zeiss en Leica maar eerlijk is eerlijk het voelt best wel stevig aan. En daarbij is het objectief in staat om best een aardig beeld te produceren. Ook hier heeft kwaliteit tot op bepaalde hoogte een prijskaartje en mag je van een objectief van pakweg 200 Euro nooit zo veel verwachten als van een objectief dat 1000 Euro moet kosten. Sterker op dit moment betaal je voor een complete Canon M camera (dat is camera + kitlens + flitser) ongeveer 370 Euro. Dus het is de keuze één Zeiss objectief of twee-drie complete M camera’s. Dit in ogenschouw nemende presteert de kit-lens dus ver boven de verwachting en voelt het beduidend beter aan dan de kit-lensjes die bij DSLR camera’s worden geleverd.

Op het kortste brandpunt van 18mm ervaar je zeker de nodig vertekening maar dat is iets dat je bij dergelijk korte brandpunten al snel tegen zal komen. Er wordt echter een helder en scherp beeld geproduceerd en als je de foto’s in deze review goed bekijkt kan je zelf bepalen of deze wel heel veel slechter zijn dan de foto’s die gemaakt zijn met een echt Zeiss objectief.

Maar:… omdat wij als filmmaker constant scherp lopen te stellen zou het prettiger zijn geweest als de focus-ring wat lekkerder zou lopen. Deze heeft zoals je bij bijna elk modern objectief zal zien geen hardstops aan het begin en het einde van de focus-range en voelt ook een beetje ‘plastic’ aan. Maar nogmaals het betreft hier bijna het spreekwoordelijke gegeven paard dat standaard in de doos zit als je een M aanschaft. Fotografen zullen er minder last van hebben maar wat mij betreft is de rotatie die de focus ring maakt te kort. Het is maar een klein stukje draaien om scherpte van dichtbij naar oneindig te verleggen. Daarbij ontbreekt het aan elke vorm van afstands-aanduiding, dus je kan niet aflezen op welke afstand je de focus hebt gelegd. Kortom een objectief dat zeker voor het geld niet onaardig is maar het zal niet mijn werkpaard worden.

Adapter
Zoals vermeld kan je met behulp van een adapter ook ‘normale’ Canon objectieven op de M gebruiken. Nu moet ik wel zeggen dat de hele camera natuurlijk wel een stuk zwaarder en groter gaat worden als je er zoals in mijn geval een Zeiss 35mm objectief op gebruikt. Sterker als je met de M rondloopt en er zit een dergelijk objectief aan dan is elke voordeel op het gebied van compactheid en gewicht totaal verdwenen. Het Zeiss 35mm objectief is in vergelijking met de Canon M body een waar lomp zwaargewicht. Er zijn voldoende situaties waarin ik gebruik zal maken van het 35mm Zeiss objectief maar ik kan evenveel situaties bedenken waarbij ik lekker gebruik ga maken van de kit-lens. Bijvoorbeeld als ik de camera op een slider of op een steadicam (stabilizer) ga gebruiken.

Nu heb ik voor deze test gebruik gemaakt van een Fotodiox adapter die voordeliger geprijsd is dan de officiële Canon adapter (prijsverschil ongeveer 40-60 Euro). Zoals vermeld staat er elders op de website een review van deze adapter maar het is wel van belang te vermelden dat zich bijzonder vervelende side effects voordoen als je deze adpater gebruikt. Nu weet ik niet of dit ook het geval is als je een officiële Canon adapter gebruikt maar je kan bijzonder storende reflecties zien als je deze adapter gebruikt. Deze zijn dermate storend dat ik de adapter als on-bruikbaar wil omschrijven. Nogmaals ik weet niet wat een echte Canon adapter doet maar vooralsnog trek ik de conclusie dat het gebruik van ‘echte’ objectieven door deze reflecties eigenlijk niet professioneel bruikbaar zijn. De reflecties ontstaan op het moment dat je normaal flare zou verwachten. Verder moet ik zeggen dat ik het na wat intensiever gebruik als storend begin te ervaren dat de hele camera set-up met ‘echte’ objectieven toch wel erg zwaar begint te worden en zoals elders vermeld hiermee eigenlijk elk voordeel van de M begint te vervallen als het gaat om het formaat, de compactheid etc.

Crop-factor
Ik spreek hier boven zeer nadrukkelijk over een 35mm Zeiss objectief en dat is niet voor niets. De Canon M heeft zoals vermeld een APS-C sensor en dat is zeker voor compact- en systeemcamera’s een sensor van (groot) formaat. Sterker dit is het formaat dat je in de meeste volwaardige DSLR tegen zal komen. Alleen camera’s zoals de Canon 5D hebben een full frame sensor maar het overgrote deel van de DSLR’s maakt gebruik van APS-C sensoren. Daar waar ik bij een full frame camera mijn 50mm objectief als werkpaard zie zal ik bij deze M het 35mm objectief als werkpaard gaan zien. Want een 35mm geeft op een crop-factor camera immers een zelfde Field of View als een 50mm op een Full Frame camera. Het hele verhaal over crop-factor en Field of View worden elders op de HDSLR35 website uitgebreid behandeld. Net zoals de bijbehorende verhalen over zaken zoals scherpte-diepte.

Van de hak op de tak
Hier spring ik even van de hak op de tak want het hele verhaal over de sensor brengt mij bij een zeer belangrijk aanschaf argument. Ik wilde naast mijn 5D een camera hebben die kleiner is en wat makkelijker meegenomen kan worden tijdens bijvoorbeeld de dagjes speel- en dierentuin. Maar als filmmaker wil ik dan wel weer een camera die goed presteert en mij een kwaliteit levert waarmee ik gewend ben om mee te werken. Dan zijn er tegenwoordig voldoende systeem camera’s die een optie zijn maar op dat moment komt voor mij het hele verhaal over het sensor formaat naar voren. Ik wil immers een camera met een zo’n groot mogelijke sensor. En dan beginnen er heel veel camera’s af te vallen en blijven er nog maar een beperkt aantal kandidaten en fabrikanten over. Wat voor mij erg belangrijk is geworden is dat ik met de M een camera in huis kon halen waarop ik weliswaar met behulp van een adapter mijn huidige objectieven kon gebruiken (edit: na meer gebruikers-uren heb ik de adapter als negatief ervaren en vervalt dit argument gedeeltelijk).

Beeld kwaliteit
Er is helemaal niets mis met de beeldkwaliteit van deze kleine M. Het beeld is vergelijkbaar met veel van de APS-C DSLR’s van Canon. De huidtonen zijn prettig en de M presteert goed bij weinig licht. het is wel zo dat je hogere gevoeligheden dan 1600 AS moet zien te voorkomen. Je ziet echter wel weer een aantal negatieve zaken die ik ook bij mijn 5D waar kan nemen: Moiré en banding* in de donkere partijen als er gefilmd wordt op hoge gevoeligheden.

* Banding is een effect dat zichtbaar kan worden als je gebruik maakt van hoge ISO standen. Je kan dan in de donkere partijen verticale strepen waarnemen. Denk hierbij niet aan een dun lijntjes patroon maar eerder aan een behang met brede verticale strepen. Deze bandig kan bijzonder storend zijn maar is echter niet exclusief aan de M verbonden en is een verschijnsel dat je bij heel veel DSLR’s tegen kan komen.

De gebruikte film codec is zeker niet de beste en dat kan zeker negatieve invloed op de beeldkwaliteit hebben. De camera kan (redelijk) snel last krijgen van uitgebeten witte partijen (high lights). Maar zijn dit zaken die je een camera in dit prijssegment aan mag rekenen? Natuurlijk zouden we voor een zelfde prijs een veel betere video-kwaliteit willen zien. Het is echter een feit dat Canon deze camera zelf ook niet in de markt zet als een echte Pro camera. In mijn oordeel zie ik deze M als een back-up camera, als een camera voor erbij als je wat familie momentjes wil opnemen etc. Ik zou er echter geen professionele shoot mee durven draaien omdat ik de beeldkwaliteit als te wisselvallig ervaar. Er zijn opnames die er best wel lekker uitzien maar een volgend moment zit je weer met opnames die niet lekker voelen.

Een ander belangrijk punt om te vermelden is de scherpte van het beeld. Deze is naar mijn menig niet optimaal. Sterker ik wil adviseren om tijdens de post-productie scherpte toe te voegen. Nu ervaar ik dat zelf altijd als een stevig kritiekpunt maar deze M is niet de enige camera die tijdens de montage een laagje extra scherpte nodig heeft. Zelf de grote professionele broer de Canon 5D MKIII heeft extra scherpte nodig die je tijdens de montage moet toevoegen. Daarnaast ervaar ik de beelden van de Black Magic Pocket Camera ook altijd als net niet lekker scherp. Dus de scherpte van de M voldoet zeker niet aan mijn eisen maar het lijkt tegenwoordig wel normaal dat men deze naderhand nog even toevoegt. Ik vind het niks maar er zijn heel veel mensen die er gewoon mee kunnen leven en er zelfs niet over klagen!

Filmen? of Filmen!
En dan komen we nu tot de kern van de review: is deze M geschikt als filmcamera? Ik kan er een heel uitgebreid verhaal omheen gaan schrijven maar ik kan het ook kort houden: deze M is zeker geschikt als filmcamera. Maar ik zou de camera zeker niet als A-cam durven in te zetten daarvoor is de beeldkwaliteit gewoon net niet goed genoeg. Daarnaast is het gebruik van de lens adapter mij niet bevallen. Maar nogmaals ik heb geen gebruik gemaakt van een echte Canon adapter maar van een goedkopere after market variant.

Het ontbreekt aan een head phone out maar je kan verder wel gewoon een externe microfoon aansluiten of met behulp van een HDMI kabel een externe monitor of view finder gebruiken. En wat je als extra krijgt is een ontzettende compacte camera en dat biedt in sommige gevallen stevige voordelen. Bijvoorbeeld als je gebruik wil maken van een stabilizer/steadicam. De hele set-up van een dergelijk systeem kan dan veel compacter en lichter vooral als je dan gebruik gaat maken van de kit-lens. Een zelfde verhaal bij het gebruik van een slider want dat blijkt bij mij persoonlijk toch wel een ding. Ik heb een mooie slider in de auto liggen maar het is elke keer wel een heel gesleep en een gedoe om de boel weer op te zetten. Als je hierbij gebruik kan maken van een kleinere en lichtere camera scheelt dat ontzettend veel gesleep met spullen. Want je hebt het dan niet alleen over een camera die lichter is maar ook over statieven die lichter kunnen zijn, over sliders en camera-cranes die lichter kunnen zijn etc.

Voorals als je als one-man-band aan het werk bent kan at ontzettend belangrijk zijn! En dan natuurlijk de kosten, een Canon M kost je ongeveer 370 Euro, zet dat eens af tegen een 5D die je al snel 3000 Euro gaat kosten. Je begrijpt de M is een zeer goede camera voor iedereen die een minder groot budget ter beschikking heeft. Daarnaast is het ontzettend prettig dat de camera inwendig geheel aansluit met de DSLR’s van Canon. Dus zaken zoals de menu-structuur komen 1 op 1 overeen. Een zelfde verhaal als het gaat om de custom picture styles en de hele looks en feel van de beelden. Je kan deze M dus ook perfect inzetten als B-cam en dus relatief voordelig een meer-camera situatie creëren. Daarbij is de M zo compact dat deze ook heel eenvoudig te gebruiken is in situaties waarbij de ruimte beperkt is. Bijvoorbeeld als je in een rijdende auto opnames moet maken. Kortom veel camera voor relatief weinig geld, en ja het kan zeker beter maar dan betaal je ook minimaal 1000 Euro meer. Door het gepriegel met de kleine knopjes is de camera wat minder geschikt voor het snelle reportagewerk.

Kortom een leuke camera om er bij te hebben of om cadeau te doen aan je partner die ook af en toe wat foto’s en filmpjes wil maken. Echter niet inzetten tijdens de opnames van een belangrijke bedrijfsfilm! je kan lezen mixed feelings. Dat is ook de reden waarom ik twee beoordelingen aan de camera heb gehangen. Een lage twee ster voor de professionele gebruiker en een hoge vier set voor de amateur of voor de mensen die een reserve camera nodig hebben.

+ Erg compact
+ Grote beeldsensor
+ Degelijk
+ Redelijk mooie beelden
+ Compatibel met Canon DSLR’s
+ Voordelig
+ Film opties (Full HD/1080p)
+ Redelijk goede kit lens
+ Touch Screen
+ Handmatig in te stellen
+ Optinoneel EF-adapter

– Slechte grip
– Batterij capaciteit
– Batterij compartiment
– Kleine knopjes
– Beperkt aantal objectieven
– ‘Neurotische’ touch screen
– Moiré en alliasing
– Matige video codec
– Niet gestoken scherp

Let op!
Op andere sites wordt de Canon M flink onderuit gehaald vanwege het feit dat de Auto Focus verre van perfect is. Zoals vermeld hecht ik daar als filmmaker totaal geen waarde aan. het is echter wel iets dat je in een persoonlijke beoordeling mee kan laten wegen of zelfs zwaar mee kan laten wegen!

Magic Lantern
Men werkt aan een Magic Lantern voor deze M, als die uiteindelijk definitief gelanceerd is heb je een dijk van een camera in handen die zelfs RAW opnames kan maken en die opnames kan bieden die veel beter zijn dan die je nu uit de M kan persen.

AANVULLING!!
De beoordeling van de camera is naar beneden toe bijgesteld omdat onder andere de prestaties onder omstandigheden met weinig licht onder de maat zijn. Zie het onderstaande fragment.